تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 428

مساهمون:

ص٤٢٨
آورده‌اند و « بيهقى » هم در « سنن » به دو طريق ، در [ 9 / 309 ] ذكر كرده است . [ الطبقات الكبرى ابن سعد 5 / 66 ] به سند خود ، از « منذر ثورى » روايت كرده كه در يكى از روزها ، حضرت على عليه السّلام با « طلحه » گفتگو مىكرد و مشاجره به آنجا رسيد كه « طلحه » به حضرت على عليه السّلام گفت : اگر تجرّى هم در كار باشد ، مانند تجرّى تو نخواهد بود كه نام و كنيه فرزندت را نام و كنيه آن حضرت قرار دادى ، حال آنكه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نهى كرده از اينكه در نامگذارى فرزندان جمع بين نام و كنيه آن حضرت بنمايند ! حضرت على عليه السّلام در پاسخ او فرمود : متجرّى كسى است كه عليه خدا و رسول صلَّى اللَّه عليه و آله تجرّى نمايد ! اينك اى طلحه ! برو فلان و فلان را - جمعى از قريش را نام برد - بحضور من دعوت كن . به مجرديكه حضور پيدا كردند ، با بيان مشاجره‌اى كه « طلحه » با آن حضرت عليه السّلام داشت ، فرمود : شما چه گواهى مىدهيد ؟ در پاسخ گفتند : گواهى مىدهيم كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به شما فرمود : پس از من به زودى فرزندى براى شما متولَّد مىشود و من به تو اجازه مىدهم كه او را به نام و كنيه من بنامى ! و پس از من براى هيچيك از امت جايز نيست كه فرزندان خود را به نام و كنيه من بنامند . مؤلف گويد : مختصرى از اين حديث را « ابن اثير جزرى » در [ اسد الغابة 5 / 361 ] نقل كرده است . [ الاصابة ابن حجر 8 / قسم 1 / 68 ] در ضمن شرح حال « خوله » دختر « اياس بن جعفر حنفيّه » ، مىنويسد : هنگامى كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله مشار اليها را در خانهء خود ديد ، لبخندى زده و فرمود : يا على ! طولى نمىكشد كه پس از من با اين دختر ازدواج مىكنى و از او صاحب پسرى مىشوى ؛ او را به نام و كنيه من نامگذارى نما .