باب شصت و پنجم بخشى از ابيات « شافعى » و برخى ديگر در رابطه با محبت اهل بيت پيغمبر عليهم السّلام
[ حلية الاولياء ابو نعيم 9 / 152 ] خبر داد به ما « عبد الله بن محمد » از « ابو بكر سبأى » كه گفت : از يكى از مشايخ شنيدم كه « شافعى » تمايل و علاقهء شديدى به اهل بيت داشت تا آنجا كه بخاطر اين علاقه ، گروهى از او عيبجوئى مىكردند و او را « رافضى » مىگفتند ! « شافعى » در رابطه با اظهار آنها گفت :
يا راكبا قف بالمحصّب من منى
و اهتف بقاعد خيفها و الناهض
ان كان رفضا حبّ آل محمد
فليشهد الثقلان انّى رافضى
؛ اى سواره ! در « محصّب » - نام محلى در مسير منى است - توقف كن و به آنها كه در محل « خيف » توقف كرده يا از محل خود برخاسته و آمادهء حركت مىباشند ، بگو كه هرگاه دوستى و علاقه به « آل محمد » دليل بر رفض باشد ، جن و انس گواهى دهند كه من رافضى ( شيعه ) هستم ! ! مؤلف گويد : ابيات مذكور را با اندك اختلاف و زيادتر از آنچه نقل شد ،