گفته است : « واحدى » و « ابو الفرج » هم اين روايت را نقل كردهاند .
مؤلف گويد : همانطور كه « محبّ طبرى » اظهار داشته است ، حديث مزبور را در « اسباب النزول واحدى » ، ديدهام .
آيه نوزدهم * ( وَعَلَى الأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسِيماهُمْ ) *
بر فراز « اعراف » ( كه محل بالائى است ميان بهشت و دوزخ ) مردانى هستند كه همگان ( بهشتيان و دوزخيان ) را ، از سيمايشان مىشناسند .
( سوره اعراف ، آيه 46 )
[ الصواعق المحرقة ص 101 ] گفته است : سومين آيهاى كه در شأن حضرت على عليه السّلام نازل شده است ، آيهء مورد بحث مىباشد و اضافه كرده : « ثعلبى » در تفسير آيه اعراف از « ابن عباس » نقل كرده است كه « اعراف » محل بلندى از صراط است كه حضرت على بن ابيطالب عليه السّلام ، « عباس » ، « حمزه » ، « جعفر طيّار » ، بر فراز آن ، قرار گرفتهاند و در اين رابطه دوستانشان را با چهرهء سپيدى كه دارند و دشمنانشان را با چهرهء تيره و سياهى كه دارند ، مىشناسند .
آيه بيستم * ( مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا الله عَلَيْه فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَه وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا ) *
برخى از آن مؤمنان بزرگمردانى هستند كه به عهد و پيمانى كه با خدا بستند ، كاملا وفا كردند ؛ پس گروهى از آنها بر آن عهد ايستادگى كردند ( تا اينكه در راه خدا شربت