آيه شانزدهم * ( قُلْ بِفَضْلِ الله وَبِرَحْمَتِه فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ) *
اى پيغمبر ! به مردم ابلاغ كن كه شما بايد منحصرا به فضل و رحمت خدا شادمان شويد ( و به نزول قرآن مسرور باشيد ) كه آن مفيدتر و ارزندهتر از ثروتى است كه براى خود مىاندوزيد .
( سوره يونس ، آيه 58 )
[ تاريخ بغداد 5 / 15 ] از « ابن عباس » نقل كرده است كه مراد از فضل خدا ، وجود مقدّس پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله است و منظور از رحمت خدا ، وجود نازنين حضرت على بن ابيطالب عليه السّلام مىباشد .
( آرى ، بايد به چنين فضل و رحمتى افتخار كرد . پروردگارا ! نعمت فضيلت محمدى و رحمت علوى عليهما السّلام را از دل و جان ما ، بيرون مكن ) .
آيه هفدهم * ( فَمَنْ وَعَدْناه وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِيه كَمَنْ مَتَّعْناه مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ ) *
آيا آنكس كه ما به او وعدهء نيكوى بهشت ابدى را دادهايم و قطعا به آن وعدهء الهى خواهد رسيد ، مانند كسى است كه او را از زندگى ناپايدار دنيا بهرهمند ساخته و متمتّع گردانيدهايم ، بديهى است چنين دنيادارى را در روز قيامت براى هر گونه شكنجهاى آماده خواهيم ساخت .
( سوره قصص ، آيه 61 )
[ تفسير ابن جرير طبرى 20 / 62 ] به سند خود ، از « مجاهد » نقل كرده