لشگر علم ، همنشينى با علماء ، مال و ثروة علم ، ادب و فرهنگ ، پسانداز علم ، دورى از گناهان ، داروى علم ، امر بمعروف ، جايگاه علم ، موادعه و مصالحه ، رهنماى علم ، هدايت ، دوست علم ، حب نيكان ،
( آرى از اين بيان شريف كه حاكى از يك دوره زندگى علم و دانش است ، ويژه چنان تشبيه زيبائى كه حضرت مولى الموحدين امير المؤمنين عليه السّلام فرموده ، هويدا گردد ، كه بشر مدعى علم و دانش ، بايد بطورى علم را از خود جلوهگر سازد كه : داراى جميع محامد مذكوره باشد ، علاوه بر عمليات خود علم كه : مذكور گرديده بايد همه را بصحنهء عمل درآورده و مشهود انظار سازد ، ناگفته نماند كه در اين كار ، هرچه بيشتر از ريا خوددارى كند ، نه تنها جلوهگرى و عوامفريبى را غرض اصلى خود قرار بدهد ) .
در حديث طويلى كه عنوان بصرى از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرده ميگويد : كه حضرت عليه السّلام فرمود - علم از زيادى تعلم حاصل نشود ، بلكه مانند نوريست كه خداى متعال در دل هركس كه آهنگ رهنمائى او فرمايد قرار ميدهد ، تو هرگاه خواستى دانشآموزى نخستين - حقيقت عبوديت و بندگى را در دل خود آشكار كن ، سپس در جادهء دانش قدم بگذار و از خداى متعال تقاضاى فهم و ادراك مطالب علمى بنما .
منظور دانش تنها عمل است
فصل - دانش درخت است ، و به كار بستن او بر و ميوهء اوست ، منظور از درخت بارآور كه در پرورش او باغبان و زارع رنج ميبرد همانا ميوهء اوست ، ليكن درختى كه از بر او سودى فراهم نشود يا به كلى بار ندهد غرض و مقصودى به دو تعلق نگيرد ، زيرا در هر حال منظور غارس انتفاع از ميوهء او بوده ، اينك درخت مذكور داراى نتيجهء ميوهء