گروهى از علما گفتهاند : ميان خط و ابتداء ساقط ، خط ممتدى ميان آنها كشيده شود ليكن اين موضوع را ديگران نهپسنديده زيرا ايجاب مىكند كه بر اثر اين موضوع كتاب سياه شود ويژه هرگاه تخريج بسيار باشد آرى اگر مقابل محل سقوط ، خالى نباشد و از آن طرف درمانده شود كه بايد بجاى ديگر بنويسد خطى بدان كيفيت تا اول ساقط كشيده يا در برابر او بنويسد از اينجا كلمهء حذف شده كه در محل ديگر نوشته مىشود .
هرگاه ساقط را در تخريج نوشت و بانتهى رسيد در آخر او لفظ صح را ريز بنويسد برخى صح رجع و بعضى به رجع تنها اكتفا كردهاند .
مقابله در محضر استاد
بيست و دوم - هرگاه كتابى را در محضر استاد بمقابله تصحيح كرد جاهائى كه محل توقف است بنويسد بلغ ، يا بلغت العرض ، و هرگاه اين موضوع به خط استاد باشد بهتر خواهد بود ، زيرا بر فوائد پنجگانهاى كه اهم آنها وثوق و اعتماد بر نسخه باشد . با تطاول زمانها مترتب مىباشد ، از آن گذشته خود استاد هم بايد شخصى موثق و ضابط باشد .
زيرا اين معنى از اموريست كه بيشتر مورد نياز است ويژه در اين زمان كه همت مردم رو بضعف گذارده و آنطورى كه بايد و شايد در زمانهاى نزديك بعصر ما چندان تصحيح و ضبط را بخصوص دربارهء كتب احاديث منظور نداشته در نتيجه اعتماد بر تصحيح گذشتگان با جديتى كه در اين راه به كار ميبردند در غايت تحقيق است .
دائره فاصله وسط دو كلام
بيست و سوم - شايسته است وسط هر دو كلام يا دو حديث متفاوتى دائرهء ترسيم كنند يا دومى را ابتداء درشت نويسند و همه را تا به آخر بيك