تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منية المريد ( فارسى ) — صفحة 277

مساهمون:

ص٢٧٧
حضرت صادق عليه السّلام نقل كرده كه وقتى از آن حضرت پرسيدم حق مسلمان بر مسلمان چيست ؟ فرمود : مسلمان بر مسلمان ديگر هفت حق واجب دارد كه هميشه هريك يك آنها واجب است به طورىكه اگر حقى را ضايع سازد از دوستى و پيروى خدا بيرون رود و بهرهء از عنايات الهيه نبرد . عرض كردم فدايت گردم آن حقوق كدامند ؟ فرمود : ايمعلى همانا من بر تو مهربانم ميترسم آنها را ضايع كنى و حفظ ننمائى و بدانى و عمل نكنى ، عرضه داشتم
لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ !
فرمود : آسانتر حقى از آن حقوق آنست كه براى او دوست بدارى آنچه براى خود دوست ميدارى و مكروه بدارى از او آنچه براى خود كراهت دارى . دوم : از سخط و خشم او بهرأسى و خوشنودى او را پيروى كرده و فرمانبردار باشى . سوم : او را بجان و مال و زبان و دست و پا يارى كنى . چهارم : بايد چشم و رهبر و آئينهء او باشى . ( كه به چشم تو به بيند و راه صلاح و فساد را تميز دهد ، و به رهبرى تو در جادهء أمنيت رهسپار شود ، و به آئينهء وجود تو زنگار از مشكلات خود بزدايد ) . پنجم - تو سير نباشى كه او گرسنه بسر برد ، تو سيرآب نباشى كه او تشنه بماند تو پوشيده نباشى كه او عريان باشد . ششم : هرگاه خدمتگزارى دارى و او خادمى ندارد بر تو لازم است كه خادم خود را دستور بدهى تا جامه‌اش را بشويد و غذايش را ترتيب دهد و رختخوابش را بگشايد و براى استراحتش آماده سازد