تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منية المريد ( فارسى ) — صفحة 258

مساهمون:

ص٢٥٨
خدا فرمايد : بجانب آنهائى كه در دنيا مىگرائيديد و پيوسته آنها را در نظر داشتيد و كارهاى خود را طبق دستور آنها انجام ميداديد رهسپار شويد ! و توجه كنيد كه آيا پيش آنها پاداشى هست كه از او برخوردار شويد ؟ ! و فرمود : از جب خزى به خدا پناهنده شويد . كسى پرسيد جب خزى كدامست ؟ فرمود : بيابانى است در دوزخ كه تنها براى مجادله كاران آفريده شده . و فرمود : روز قيامت كه شود مرد جدلى را ندا گويند ، اى فاجر اى حيله‌گر ، اى جدل‌كن ، كار تو هدر شد ، و پاداش تو نابود گرديد ، برو ، مزد خود را از كسى كه براى او كار ميكردى اخذ كن . جراح مدائنى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه در ذيل آيهء شريفهء
فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ
فرمود ، مشرك بعبادت خدا مرديست كه اندازهء از كار ثواب را انجام ميدهد ، ليكن به هيچ وجه من الوجوه خدا را در نظر ندارد ، بلكه غرض اولى او تزكيهء مردم است و ميل دارد كه مردم او را به پاكى و پارسائى ياد كنند و از اين راه ، پسنديده معرفى شود . از آن حضرت روايت شده كه حضرت پيمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم فرمود فرشتهء كه كار نيكوى بندهء را به آسمان ميبرد فرحناك است ، در نتيجه چون حسنات او را بجانب آسمان صعود ميدهد . خدا ميفرمايد : آن عمليات را در سجين ( جائيست كه در او كتاب فجار و كفار را مىنهند ) افكنيد زيرا صاحب اين كارها قصد مرا نداشته على عليه السّلام فرمود : مجادله كاران سه نشانه دارند .