على ع كه حضور داشت فرمود اگر اين زن با كتاب خدا با تو دشمنى نمايد براى احقاق حق خود ترا محكوم خواهد كرد خدا ميفرمايد
وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً
« 1 » مدت بودن طفل در رحم و از شير بازگرفتن او سى ماه است و هم ميفرمايد
وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ
« 2 » مادران ، فرزندان خود را در صورتى كه بخواهند شير كامل دهند مدت دو سال حضانت ميكنند .
على ع فرمود از ضميمه كردن اين دو آيه چنين استفاده مىشود هنگامى كه مادر شير دادن فرزندش را در ظرف دو سال تكميل نمايد و ماندن فرزند در رحم و از شير بازگرفتنش به حكم آيه اول سى ماه باشد بايستى مدت حملش شش ماه باشد .
عمر باشتباه خود پى برد و او را از بلاى رجم رهانيد و بداورى على ع حكومت كرد و ياران و تابعان پيغمبر ص از آن روز تا به حال به همين دستور رفتار نمودهاند .
زنى كه مجبور بزنا شد
( 1 ) گويند چند نفر گواه ، زنى را پيش عمر آورده و شهادت دادند ما او را در كنار يكى از اقامتگاهها ديديم با مردى كه شوهر او نبوده همخوابى نمود ، عمر دستور داد زن زناكار شوهردار را سنگسار نمايند وى سر به آسمان برآورده عرضه داشت پروردگارا ميدانى كه من تقصيركار نميباشم عمر خشمگين شده گفت با اينكه مرتكب چنين عمل ناشايست شده در عين حال گواهان را هم جرح كرده دروغگو قلمداد مينمائى .
على ع فرمود زن را از محكمه قضاوت خارج كرده سؤالاتى از او بنمائى شايد بتواند براى كار خود عذرى بياورد حسب الامر ويرا بيرون برده و سؤالات از او كرده پاسخ داد شوهر من شترى داشت من كوزه آبى برداشته و بر آن سوار شدم و همين مرد هم كه مرتكب عمل فجيع شد همراه من آمد آب آشاميدنى
هامش
( 1 ) آيه 15 سوره احقاف
( 2 ) آيه 233 سوره بقره