خوار ساخت چنانچه تأويل آيه شريفه «
وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً
» بترسيد از آزمايشى كه ويژه ستمگران نمىباشد بلكه ديگران را هم گرفتار ميسازد حاكى از اين معنى است .
فصل - 53 نتيجه مناقب على ع
( 1 ) مناقبى را كه در بارهء على ع بشمار آورديم و امور ويژه او را كه در قضيه حجة الوداع متذكر شديم بالاترين دليلى است كه همه آنها ويژه جناب او بوده و هيچ يك از افراد مسلمانان در آنها شركت نداشتند زيرا هر يك از مناقب مذكوره بابى از فضل را تشكيل ميدهند كه بسته بوجود همايون آن حضرتاند و به ديگرى نيازمند نمىباشند .
چنانچه مىبينيم نزديكى آن حضرت در هنگام وفات پيغمبر و حضور او تا وقتى كه ذات ملكوتى او از اين عالم ارتحال نمود حاكى از آنست كه بايستى على ع در فضيلت دينى و تقرب برسول خدا ص به آخرين پايه ارتقا يافته باشد و رفتار او طورى بوده كه موجبات آرامش پيغمبر ص را فراهم مىكرده و آن جناب ميتوانسته با كمال اطمينان كارهاى خود را به دو واگذار نمايد و در تدبير امور به شخص او اعتماد نموده و او را دوست بدارد چنانچه ديگران را به اندازه او بلكه صد يك آن مورد التفات قرار نداده .
علاوه بر آنچه گفته شد رسول خدا ص ويرا وصى خود قرار داد با آنكه عباس را هم براى وصيت خود نامزد كرد و او بمناسبت پيرى و عيالوارى زير بار نرفت ليكن على ع بار سنگين وصيت آن جناب را به عهده گرفت و ضمانت كرد كمال مراقبت را در بارهء آن به كار ببرد و بار امانت را بسرمنزل مقصود برساند و بالاخره پيغمبر اكرم على ع را بعنوان برادرى برگزيد و در آخرين لحظات از مصاحبت او خرسند بود و علوم دين