اشتباه ) الوسائل آمده است . ابن طاووس از نسخهاى كه احتمالا در حيات كلينى نوشته
شده بوده استفاده كرده است ( كشف 159 ) .
موارد نقل شده عبارتند از : بحار ومستدرك : از امام علي بن الحسين [ ع ] دربارهء
حقوق نماز ; كشف المحجة 159 - 173 : نامه ( وصيت ) امام على [ ع ] به امام حسن [ ع ] ;
كشف 173 - 189 ( به نقل از كشف در بحار چ سنگى 8 / 184 - 188 ) : نامه امام
على [ ع ] به شيعيان . اين نامه ( كه ابن طاووس در طرائف 422 / 128 بدان اشاره كرده ) در
شرح ستمهايى است كه در حق امام شده است وبه احتمال همان متنى است كه ابن
طاووس دربارهء آن به فرزندش وعده مى دهد ( كشف 72 ) تا به آخر كشف المحجة
ضميمه كند . كشف 189 - 193 ( به نقل از كشف در بحار چ سنگى 8 / 189 - 191 ) :
نامه امام على [ ع ] به برخى از أصحاب . لهوف : نامه امام حسين [ ع ] به بني هاشم . فتح
الأبواب : نامه امام جواد [ ع ] به علي بن أسباط كه در آن به وى توصيه مى كند تا براي
فروش دو قطعه زمين ( ضيعه ) أو استخاره كند . به علاوة ، ابن طاووس به نامهاى كوتاه از
امام على [ ع ] به فرزندش محمد بن حنفيه اشاره مى كند ( كشف 158 - 159 ) .
كتاب الرسائل در دسترس شيخ حر نبوده است ( مق : اثبات 1 / 62 ) . در برابر ،
آقا بزرگ يادآور مى شود كه محمد علم الهدى فرزند فيض كاشاني ( م ميان سالهاى
1112 - 1123 ) ظاهرا در معادن الحكمة مستقيما از آن نقل كرده است . * حدس
آقا بزرگ اين است كه تأليف مزبور هنوز باقي مانده اما تاكنون نسخهاى از آن بدست
نيامده است .
502 . * كتاب رشح الولاء في شرح الدعاء / أبو السعادات أسعد بن عبد القاهر الاصفهاني
( زندگى در أوائل قرن هفتم )
ذريعة 11 / 236 ش 1434
هامش
. گر چه ظاهر نقل فرزند فيض چنين نشان مى دهد اما آنچه أو نقل كرده در كشف نيز آمده است در
عين حال در تعليقات معادن الحكمة ( علامه احمدى ميانجى ، معادن الحكمة ج 1 ص 467 ) آمده
است كه از " نوادر " فيض نيز چنين بدست مى آيد كه " رسائل " كلينى را در دست داشته است . م