ظن قوى توصيف محتوى كتاب است . در اليقين عنوان كتاب " نسخة فيه ذكر أسماء على "
آمده است ; همان نقل كه در سعد ( كراسه ششم برگ 6 - پ ) واليقين 133 -
135 / 376 - 380 آمده بعنوان حديث البساط شناخته مى شود . مجلسي متن مورد
مذكور را از اليقين نقل كرده ( بحار 39 / 138 - 141 ) ويادآورى كرده ( ص 141 ) كه
در سعد از يك منبع ناشناخته ( بعض الكتب المعتبرة ) با همان اسناد آمده است . گر چه
احتمالا مجلسي متوجه اين نكته نشده اما واضح است هر دو نقل در سعد واليقين از
يك كتاب بوده است . ابن طاووس با بيان آغاز نسخه در هر دو تأليف اين مسأله را ثابت
كرده است . اسناد از نوع روايات جابر از امام باقر [ ع ] است ( مق : Unusual " , Kohlberg
" isnad ) . اولين نام آن محمد بن أحمد كه به احتمال همان محمد بن أحمد بن يحيى
الأشعري القمي ( زندگى در أواخر قرن سوم ) مى باشد ; أو به نوبه خود از دو واسطه از
عبد الله بن موسى الكاظم نقل كرده است . دوره حيات مؤلف را موقتا مى توان نيمهء أول
قرن چهارم دانست . حديث نقل شده در اليقين ص 161 - 162 / 431 تفسير آية 3
سوره روم مى باشد .
108 * * ؟ ذكر ما نزل من القرآن في رسول الله وفي علي وفي أهل البيت وفي شيعتهم
وتأويل ذلك / ناشناخته ( قرن چهارم ؟ )
ذريعة 10 / 36 ش 184
سعد السعود 11 ، 111 - 112
مورد نقل شده در سعد در به حال 36 / 26 - 27 ذيل عنوان " كتاب ما نزل . . . " نقل شده
است . عنوان كتاب در ذريعة " ذكر ما نزل من القرآن في رسول الله وأهل البيت " ياد شده
است . ابن طاووس از نسخهاى با تاريخ محرم 406 استفاده كرده وقطع كتاب را " بزرگتر
از ربع وكوچكتر از نصف " توصيف مى كند كه از پوست يا كاغذ خراسان ساخته شده
بوده است ( نك : بحثي كه در باب سوم فصل پنجم آمده است ) . مورد نقل شده كه از جزء
أول ( برگ 37 - ر ) اخذ واز شعبى نقل شده روايتي است مشتمل بر سخنان متبادله ميان
پيامبر [ ص ] وعلى [ ع ] بعد از زخمى شدن على [ ع ] در أحد ; در آنجا آمده است كه آية
كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — صفحة 237
مساهمون: إتان گلبرگ
ص٢٣٧