المناقب في التصريح بالوصية والخلافة لعلي بن أبي طالب عليه السلام آمده است . آقا
بزرگ از نسخهاى از مشهد مورخه 987 وچاپ نجف 1369 ياد مى كند . من چ نجف
1349 را مورد استفاده قرار داده أم .
همانطور كه آقا بزرگ يادآور شده ، ابن طاووس در اين تأليف هويت خود را
آشكار نمى كند وتنها مى گويد : آن را كسى نوشته كه خداوند به أو نيكى كرده ( بعض من
أحسن الله إليه ) ; طرف متمم مواد طرائف است ( طرف ص 4 ) اما ابن طاووس در إجازات
وكشف ، اعتراف مى كند كه اين كتاب از وى بوده وآن را چنين توصيف مى كند كه كتاب
مربوط به موقعيت والاي رسول خدا [ ص ] ، خاندان أو ووصيت آن حضرت به
أمير مؤمنان [ ع ] است . مق : عاملي ، اثبات 1 / 56 كه آنجا كتاب الطرف به عنوان تتمه ء
طرائف توصيف شده است . بيشتر كتاب مشتمل بر نقلهايى از " كتاب الوصية " عيسى بن
مستفاد است ( نك - › فهرست ) . براي جزئيات بيشتر نك : " polemic " , Kohlberg .
58 . اليقين ب ( يا : في ) اختصاص مولانا على بإمرة المؤمنين
ذريعة 18 / 69 ش 720 ; 25 / 279 ش 115 .
الملاحم والفتن 140 / 155 .
نك : بروكلمان ، ذيل 1 / 912 ش 9 . همانطور كه پيش از اين يادآور شديم ، ابن طاووس
زماني كه الأنوار الباهرة ( مقدمه آن در اليقين نقل شده ) را نگاشته بيش از هفتاد سال سن
داشته ( التحصين 531 ; اليقين 8 / 125 ) ; واليقين پيش از ملاحم نوشته شده است . بنابر
اين ، اليقين بين 659 ، 662 نوشته شده باشد . اين كتاب يكى از منابع مستدرك است كه
در وسايل عاملي مورد استفاده قرار نگرفته است . در مستدرك ( چ سنگى ج 3 ص 370 )
عنوان آن " كتاب اليقين و ( بجاى " أو " ) كشف اليقين به اختصاص مولانا أمير المؤمنين بإمرة المؤمنين
" آمده است .
بنابراين ، ظاهرا دو عنوان جانشين وجود داشته است . در بحار اين كتاب با عنوان
" كشف اليقين " معرفى شده وبه همين دليل علامت اختصارى ( رمز ) آن " شف " آمده
هامش
نسخهاى از آن در كتابخانه ء آية الله مرعشى به شماره 4067 نگهدارى مى شود .