در يكى از دهكدههاى بنى اسرائيل نزديك به ساحل بحر احمر به نام أيله گروهى از بنى اسرائيل حرمت روز شنبه را شكستند و در اين روز بر خلاف فرمان موسى عليه السّلام به صيد ماهى پرداختند .
در نزديكى دهكده و در ساحل دريا ، دو سنگ سفيد بود كه ماهىها در شب و روز شنبه در كنار آن جمع مىشدند ، زيرا در اين روز صيد ممنوع بود و آنها در امان بودند و بتدريج به اين برنامه انس گرفته بودند و چون از شر صيادان در امان بودند ، تعداد آنها افزايش يافت و تكثير يافتند . « 1 »
بنى اسرائيل هم در اين روز به صيد ماهى نمىرفتند ، زيرا به پرستش و ذكر خدا مشغول بودند و براى آنان حرام بود كه صيد را بترسانند و يا به كار دنيوى ديگر بپردازند ، اما چون شب يكشنبه مىرسيد ماهيها به دريا مىرفتند و در اعماق آن قرار مىگرفتند و صيد آنها كار بسيار مشكل و طاقتفرسايى بود .
فرصتطلبان سودجو
عدهاى دنياپرست كه طمع صيد ماهى بيشترى داشتند بر آن شدند تا اين رسم قديمى را برهم بزنند ، لذا به مشورت و تبادل نظر پرداختند و گفتند : چرا ، در اين روز كه صيد فراوان و در دسترس است ، آنها را رها كنيم و هنگامى كه ماهيها ساحل را ترك مىكنند و از ما روى مىگردانند ، به تعقيب و صيد آنها بپردازيم و با زحمت و تلاش فراوان آنها را به چنگ آوريم ؟ اين روش ، گمراهى و خطاست ، روش معقول اين است كه ما روز شنبه به صيد بپردازيم و هرچه مىخواهيم ماهى صيد كنيم و به ميزان نياز خود از دريا بهره برداريم . در پى اين تصميم ، عدهاى از دنياپرستان بنى اسرائيل نقشهاى كشيدند و نهرها و رودهايى از دريا جدا كردند و در روز شنبه كه ماهىها به ساحل مىآمدند وارد اين نهرها مىشدند سپس افراد سودجو به هنگام پايان روز ، راه بازگشت آنها را مسدود مىكردند ، آنگاه روز بعد به صيد مىپرداختند و بدين ترتيب
هامش
( 1 ) . به روايتى ديگر ، خداوند براى امتحان بنى اسرائيل ، در روز شنبه ماهيان را به سوى ساحل گسيل داشت .