روزى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله مرا به سينهاش چسبانيد و فرمود :
امرنى ربّى ان ادنيك و لا أقصيك و ان تسمع و تعى و حقّ على اللَّه ان تعى .
خداى بزرگ مرا فرمان داد تو را به خويشتن نزديك سازم و از خود دور نسازم تا سخنان مرا بشنوى و شنوا گردى ، و بر خداوند مقرر گرديد كه گوش تو را شنوا گرداند .
آن گاه آيه شريفه
وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ
نازل شد .
( 1009 ) محمّد بن عمرو بن على بن ابى طالب عليه السّلام از پدرش و پدر او از على بن ابى طالب عليه السّلام حكايت كرد ؛ روزى مصطفى صلى اللَّه عليه و آله به من فرمود :
يا على ! انّ اللَّه امرنى ان ادنيك و لا اقصيك ، و اعلّمك لتعى « 1 » .
و اين آيه شريفه
وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ
نازل شد .
يا على ! تو اذن واعية و گوش شنوا براى درياى بيكران علم من هستى .
يا علىّ ! انا المدينة و انت الباب و لا يؤتى المدينة الّا من بابها .
من شهر علم و تو باب او هستى ، هميشه شهر از در آن گشوده مىگردد . و ورود به شهر از در آن آغاز مىشود « 2 » .
( 1011 ) علىّ بن حوشب از مكحول نقل كرد كه على عليه السّلام فرمود ؛ وقتى آيه
وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ
نازل شد مصطفى صلى اللَّه عليه و آله به من فرمود : يا على ! از خداى عليم و حكيم خواستم گوش تو را
أُذُنٌ واعِيَةٌ
و شنوا قرار دهد « 3 » .
( 1014 ) وليد بن مسلم از مكحول و او از على بن ابى طالب عليه السّلام نقل كرده است ؛ آن هنگام كه آيه شريفه
وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ
نازل شد .
رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله به من فرمود : يا على ! از خداى منّان خواستم گوش تو را اذن واعيه ( گوش شنوا ) قرار دهد .
هامش
( 1 ) براى ترجمه سخن رسول خدا ( ص ) به روايت شماره 1008 مراجعه شود .
( 2 ) روايت 1012 / و 101 / شواهد التنزيل از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله به همين معنى نقل شد .
( 3 ) روايت 1013 / شواهد التنزيل به همين معنى و مضمون است .