خداى سبحان و اوّلين مخلص للَّه بود كه همه وجودش را در اختيار يزدان قرار داده و تسليم خداى سبحان بود .
هُوَ مُحْسِنٌ
يعنى او مؤمن و مطيع پروردگار بود و به عروة الوثقى مستمسك شد
فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى
كه عروة الوثقى كلمه توحيد و شعار لا إله الا اللَّه است . و على عليه السّلام در طول عمر ، چنين خصوصيتى داشت .
[ 125 ]
أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ
. ( سجده / 18 ) آيا كسى كه مؤمن است ، چون كسى است كه نافرمان است ؟ ( 610 ) كلبى از ابى صالح نقل كرده است كه ابن عباس در توضيح آيه
أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ
گفت :
منظور از مؤمن ، على بن ابى طالب عليه السّلام و مقصود از فاسق وليد بن عقبه است .
كه على عليه السّلام سمبل ايمان و وليد بن عقبه معروف در فسق و فجور بود .
( 611 ) عبد اللَّه بن عباس حكايت كرد .
وليد بن عقبه در مقام خودستايى در مقابل على عليه السّلام بر آمده و با آن حضرت به مناظره و مشاجره پرداخت و گفت :
« يا على ! انا احدّ منك سناناً و اسلط منك لساناً و املأ منك حشواً في الكتيبة » .
يا على ! نيزه من از نيزه تو برّندهتر ، فصاحت من از تو بيشتر و قوّت من از تو افزونتر است .
على عليه السّلام فرمود : خاموش باش ، اى فاسق ! و اى بىمقدار ! تو را نرسد كه خود را با من مقايسه يا برتر بدانى ! سپس اين آيهء كريمه بر مصطفى صلى اللَّه عليه و آله نازل شد . و صحت سخنان على عليه السّلام را تأييد و تأكيد فرمود كه مؤمنى مثل على عليه السّلام با فاسقى مثل وليد هرگز قابل مقايسه نيستند .
( 612 ) ابى صالح از قول ابن عبّاس نقل كرد :