[ 72 ]
وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ
. ( ابراهيم / 35 ) ( خدايا ) مرا و فرزندانم را از پرستيدن بتان دور دار .
( 435 ) عبد اللَّه بن مسعود صحابى معروف و قارى مشهور قرآن گفت از رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله شنيدم ، فرمود :
أنا دعوة ابى ابراهيم عليه السّلام
ما به دعا و دعوت پدرمان ابراهيم عليه السّلام هستيم .
گفتم : يا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله ! شما چگونه به دعوت و دعاى ابراهيم عليه السّلام هستيد .
فرمود : آن هنگام كه خداى سبحان به ابراهيم عليه السّلام وحى فرستاد ،
إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً
ابراهيم بسيار شاد و خوشحال شد و از خداوند سؤال كرد .
آيا در ذرّيه من هم امامت را قرار مىدهى همان گونه كه براى من مقرّر فرمودى ؟
خداى عزّ و جلّ فرمود : اى ابراهيم ! عهدى كه قابل اجرا نباشد به تو وعده نخواهم داد .
ابراهيم گفت : خدايا ! آن چيست و چرا قابل اجرا نيست .
خداى تعالى فرمود : عهد من به ظالمان از ذريّه تو عطا نمىشود ابراهيم عرض كرد : خدايا ! چه طايفهاى از فرزندان من ظالماند كه كه قابليّت عهد و ميثاق تو را ندارند .
خداى تعالى فرمود : آن كسانى كه بت و صنم را تعظيم و سجده كرده باشند اهليت امامت و قابليت عهد و پيمان مرا ندارند .
ابراهيم تقاضا كرد :
وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ
در نتيجه دعاى ابراهيم عليه السّلام ، به كرسى اجابت نشست ، من و برادرم على عليه السّلام ثمره و نتيجه دعاى ابراهيم عليه السّلام هستيم ، كه لحظهاى بت را سجده نكرديم . آنگاه خداى سبحان مرا نبىّ و على را وصىّ من قرار داد .