پرش به محتوای اصلی

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۴ — صفحه 92

پدیدآورندگان:

ص۹۲

را دفع مىنمايند . فَلَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً بر آنان كيفر عذاب ذلّت و خوارى خواهد بود و هرگز مال و فرزندانشان آنان را از عذاب قهر خدا ابدا نرهاند . يعنى چيزى از بىنيازى يا چيزى از عذاب خدا . أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً آنان اهل دوزخند و در آن هميشه معذّبند روز كه خداوند همه آنها را برانگيزد . لفظ « يوم » ظرف قول خداى تعالى « لن تغنى » يا « ليحلفون » است بنا بر آنكه لفظ « فاء » زايده يا به تقدير لفظ « امّا » يا توهّم آن باشد . فَيَحْلِفُونَ لَهُ در روز قيامت به خدا سوگند مىخورند . كَما يَحْلِفُونَ لَكُمْ همانطور كه در دنيا براى شما قسم مىخورند . وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلى شَيْءٍ آنها خيال مىكنند كه چيزى هستند و بر حقّ مىباشند ، چه مىگويند ما با اين كار تقويت دين و نشر سنّت سيّد المرسلين صلّى اللّه عليه و آله را مىخواهيم و به خدا سوگند ياد مىكنند و گمانشان بر اين است كه عمل آنان حقّ است و خداوند با سوگند از آنان قبول مىكند . أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْكاذِبُونَ دروغ آنان بسيار رسا و بزرگ است ، زيرا دروغ آنها مانند جهلشان مركّب است و هيچ علاج و درمانى ندارد ، چه آنان معتقدند كه راست مىگويند به نحوى كه جلوگيرى و منع آنها از كذب خويش ممكن نيست .