پرش به محتوای اصلی

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۴ — صفحه 90

پدیدآورندگان:

ص۹۰

بدهيد تا جبران كوتاهى ترك صدقه هنگام نجوى را بنمايد ، كه حسنات و كارهاى خوب سيّئات و بديها را از بين مىبرد ، چه نماز خواندن موجب توجّه به آخرت مىشود ، همان گونه كه تصدّق موجب آن است . و زكات موجب كسر انانيّت است همان گونه كه صدقه آن را مىشكند . وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ در ساير چيزهايى كه خدا و رسولش به آنها امر و نهى مىكنند اطاعت نماييد . وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ اين جمله ترغيب و تشويق به امتثال و تهديد به ترك آن است . أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ تَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ( اى رسول ما ) آيا آن ( منافق ) مردمى را نديديد كه با قومى كه خدا بر آنان غضب كرده است دوستى كردند . بعضى گفته‌اند : مقصود گروهى از منافقين است كه هوادار يهود بودند و اسرار مؤمنين را نزد آنان فاش مىكردند ، با آنان اجتماع و از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله و مؤمنين بدگويى مىكردند . ما هُمْ مِنْكُمْ چون منافقين در باطن ايمان ندارند از شما نيستند . وَ لا مِنْهُمْ و اينان جزء يهوديان هم نيستند ، چون اقرار زبانى به اسلام دارند . وَ يَحْلِفُونَ عَلَى الْكَذِبِ سوگند ياد مىكنند بر اينكه با اين قوم مجالست و هم‌نشينى نكرده‌اند ، يا قسم مىخورند كه به تحقير و استخفاف مؤمنين گوش فرا ندادند ، يا قسم مىخورند كه قصد تقويت