و اين اخبار از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به چيزى است كه در آينده واقع مىشود و مطلب همانطور واقع شد كه خبر داده بود .
زيرا نبىّ صلّى اللّه عليه و آله وقتى او را از آتش ترسانيد گفت : اگر آنچه كه تو مىگويى حق و راست باشد من با مال و فرزندم ، خود را از آن حفظ مىكنيم .
پس در راه شام شيرى او را پاره كرد و كاروان دور او را گرفتند و مال و فرزندش نتوانستند او را بىنياز سازند و در « عدسة » بعد از چند روز از واقعهى بدر مرد و سه روز جسدش آنجا ماند و متعفّن شد ، تا اينكه بعضى از سودانيان را اجير كردند تا او را دفن نمودند .
سَيَصْلى ناراً ذاتَ لَهَبٍ
با گرماى آتش درد و رنج خواهد كشيد .
وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ
الْحَطَبِ
لفظ
« حَمَّالَةَ الْحَطَبِ »
با رفع خوانده شده كه در اين صورت ممكن است « امرأته » عطف بر ضمير مستتر در « يصلى » و ممكن است عطف بر « ما أغنى » باشد .
بنا بر آنكه فاعل « تبّ » باشد ، يا عطف بر
« يَدا أَبِي لَهَبٍ »
است و بر جميع تقادير
« حَمَّالَةَ الْحَطَبِ »
خبر مبتداى محذوف يا صفت « امرأته » است اگر لفظ « امرأته » به سبب اضافه معرفه شده باشد .
و ممكن است لفظ « امرأته » مبتدا و
« حَمَّالَةَ الْحَطَبِ »
خبر آن يا صفت آن و جمله معطوف بر يكى از جملههاى سابق باشد و
« حَمَّالَةَ الْحَطَبِ »
با نصب خوانده شده تا حال يا مفعول فعل محذوف ، يا منصوب بنا بر اختصاص باشد .
در اين صورت « و امرأته » بر همان وجوه سابق خوانده مىشود با اين تفاوت كه اگر مبتدا باشد خبر آن ما بعدش مىباشد وزن ابو لهب