مىگردد و از همين جا مرگ خودش را استنباط مىكند . فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ پروردگارت يا لطيفهى انسانى خود را از چيزى كه مناسب شأن خداى تعالى و شأن آن لطيفه نيست ، تنزيه كن و تنزيه تو بدين گونه باشد كه بين صفات جلال و جمال نمايى . مانند موسى نباش كه ناظر به مظاهر باشد . و مانند عيسى نباش كه ناظر به ظاهر باشد ، بلكه به مظاهر و ظاهر هر دو نظر كن بدون آنكه يكى از دو نظر را بر ديگرى ترجيح دهى ، كه اين معناى تسبيح به حمد است . يعنى ، آنگاه كه نصر و يارى مطلق و فتح مطلق آمد بهطورىكه همه را مىبينى دستهدسته در دين خدا داخل مىشوند پس كوشش كن تا كثرتها از نظر تو مخفى نماند و به سبب توحيد از حضور خود غافل نباش ، همه سربازان تو هستند ، بلكه بايد جامع بين وحدت ، كثرت ، حق و خلق شوى . وَ اسْتَغْفِرْهُ از او ستر حدود طلب نما تا رؤيت حدود در مظاهر رؤيت حقّ اوّل تعالى ، غلبه نكند . إِنَّهُ كانَ تَوَّاباً و همانطور كه خدا بر بندگان زياد توجّه مىكند تو نيز از خدا براى سربازانت نسبت به آنچه كه از حدود و نقايص در آنان مىبينى آمرزش بخواه كه خداى تعالى توبه شما و توبهپذير بر جميع خلق است .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۴ — صفحه 646
پدیدآورندگان: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص۶۴۶