« حمالة الحطب » ناميده شده چون او به سبب دشمنى با نبىّ صلّى اللّه عليه و آله وزر و وبالها را كه هيزم جهنّماند حمل مىكرد يا مردم و همسرش را بر دشمنى رسول وادار مىكرد و آنان را با منع از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله . و وادار كردن بر دشمنى با او به جهنّم مىكشانيد ، يا بين مردم سخنچينى مىكرد و آتش دشمنى را بين آنان روشن مىساخت و سخن چينى حطب و هيزم اين آتش ناميده شده ، يا او خار و خاشاك را جمع كرد و در راه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پخش مىنمود . فِي جِيدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ « المسد » با سكون به معناى تابيدن است و با حركت به معناى چرخ چاه است كه از آهن درست شده باشد و به معناى طناب از ليف يا ليف درخت خرما ، يا طناب از هر چيز ، يا مفتول كه محكم بافته شده باشد از هر چيز كه بافته شده باشد ، آمده است . بعضى گفتهاند : طنابى است كه خشونت و زبرى ليف و حرارت آتش و سنگينى آهن را دارا مىباشد كه علاوه بر عذاب بر گردن زن ابو لهب گذاشته مىشود . بعضى گفتهاند : در گردنش سلسله و زنجيرى از آهن خواهد بود كه طول آن هفتاد ذراع است و از دهن او داخل و از مقعد او خارج مىشود و دور گردنش در آتش پيچيده مىشود . بعضى گفتهاند : زنجير فاخرى از جواهر در گردنش بوده كه مىگفت : من اين زنجير را در راه دشمنى با محمّد صلّى اللّه عليه و آله صرف مىكنم كه همان در روز قيامت عذاب او مىشود . و زن ابى لهب دختر حرب و خواهر ابو سفيان بود و كنيهى او
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۴ — صفحه 650
پدیدآورندگان: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص۶۵۰