قرضالحسنه دهيد ، براى شما آن را دو چندان كند و شما را بيامرزد ، و خداوند قدردان بردبار است .
داناى پنهان و پيدا [ و ] پيروزمند فرزانه است .
تفسير
يُسَبِّحُ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ لَهُ الْمُلْكُ
هر چه در زمين و آسمانهاست همه به تسبيح و ستايش خدا مشغولند كه ملك هستى براى اوست .
آنچه شايستهى مملوك شدن است .
وَ لَهُ الْحَمْدُ
آنچه كه شايسته است كامل به او وصف شود .
وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
پس مىتوانيم اشيا را به تسبيح به نطق درآورد و اين آيه شمارش اوصاف خوب و اشاره به علّت تسبيح اشياست و چون اين اوصاف شمارش اوصاف پسنديده است فرمود :
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كافِرٌ وَ مِنْكُمْ مُؤْمِنٌ
اوست خدايى كه شما را آفريد باز شما بندگان فرقهاى كافر و بعضى مؤمن هستيد .
جملهى « هو الّذى » را بدون حرف عطف آورد ، يعنى بعضى از شما مؤمن به ولايت و بعضى از شما كافر به ولايت است . چنانچه مكرّر اين مطلب گذشته كه مناط كفر و ايمان معرفت و شناخت ولايت و انكار آن است .
از امام صادق عليه السّلام در جواب از سؤال از اين آيه آمده است : فرمود :
ايمان مردم را با ولايت ما خداوند شناسانده است و كفر آنها را با ترك