قول محمّد افترا و باطل بود خداوند آن را از روزگار محو مىكرد ، در حالى كه قول محمّد صلّى اللّه عليه و آله در روزگار رو به فزونى ثبوت است . [ وَ يُحِقُّ الْحَقَّ ] و خداوند احقاق حقّ مىكند ، پس اگر قول محمّد صلّى اللّه عليه و آله حقّ نبود خداوند با كلمات تكوينىاش كه همان افراد بشر است آن را حقّ نمىساخت . يا معناى آيه اين است كه خداوند باطل را از دلها محو مىكند ، كه آن شكّ و ريب در اهل بيت توست ، حقّ را كه ولايت اهل بيت توست در دلها در طول زمان زنده مىسازد . يا معناى آيه اين است كه خداوند باطل را از صفحهى روزگار پاك مىكند و حقّ را كه علىّ عليه السّلام و ائمّه عليهم السّلام و ولايت آنان است زنده نگه مىدارد . [ بِكَلِماتِهِ ] با كلمات خود كه همان جانشينان تو بعد از تو هستند . [ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ] خداوند بر سينهها آگاه است ، مىداند آنچه را كه در دلهاى منافقين مىگذرد ، مانند دشمنى با تو و دشمنى با اهل بيت تو . آيات 25 - 36
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۳ — صفحه 68
پدیدآورندگان: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص۶۸
وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ ( 25 ) وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَ الْكافِرُونَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ ( 26 ) وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِي