كه به صلاح مؤمنين باشد ، چون به صلاح بعضى از بندگان جز فقر نيست و به صلاح ديگرى جز غنا نيست ، اگر مؤمن صبح بكند درحالىكه مالك بين مشرق و مغرب باشد خير و صلاح براى او مىباشد و اگر صبح بكند درحالىكه قطعه قطعه شود خير و صلاح او همان است .
در تفسير
[ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ ]
مىفرمايند : خداوند به دليل رحمت و تربيت شما ، بسيارى از گناهانتان را مىبخشد ، يعنى بسيارى از گناهانى را كه با دستهاى خويش كسب كردهايد .
آيا اين مطلب عام است و شامل همه كسانى است كه به مصيبتى گرفتار مىشوند ، يا مخصوص بعضى از افراد است ، گرفتارى و مصيبت بعضى ديگر از جهت گناه نيست بلكه جهت بالا بردن درجهاش گرفتارى پيش مىآورد چنانچه در اخبار آمده است .
ممكن است اين امر تعميم داده شود ، بدين گونه كه گناه تعميم داده شود و شامل گناهانى كه در طريقت گناه است بشود ، گناهانى كه از مقرّبين گناه محسوب مىگردد ، چه ، خطورات ذهنى و خطورات دلها نسبت به اولياء عليهم السّلام گناه شمرده مىشود .
و التفات و توجّه به غير خدا از انبيا عليهم السّلام با اينكه آنان مأمور به توجّه كثرتها بودند .
و از امام صادق عليه السّلام آمده است كه از او دربارهى مصيبتهايى كه به على عليه السّلام و اهل بيتش پس از او رسيده است سؤال شد ؟ آيا اين مصيبتها در اثر گناهان بوده است ؟ در حالى كه اهل بيت طهارت و معصوم هستند ؟
امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در هر شبانه روز صد مرتبه استغفار و توبه مىكرد بدون اينكه مرتكب گناهى شده باشد ، خداى تعالى اولياى خويش را مخصوص مصيبتها مىگرداند تا به آنان اجر بدهد بدون آنكه از آنها گناهى