فَلا يُؤْذَيْنَ
برخى گفتهاند : سبب نزول اين آيه اين بوده كه زنان به مسجد مىرفتند و پشت سر رسول خدا نماز مىخوانند ، آنگاه كه شب مىشد و براى نماز مغرب و عشاء و نماز صبح از خانه خارج مىشدند كه به مسجد بروند جوانها در راه زنان مىنشستند و آنها را اذيّت مىكردند و متعرّض آنان مىشدند . « 1 »
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
پس خداوند غفور است و تقصير گذشته زنان را مىبخشد و رحيم است و به آنان رحم مىكند و آداب معاشرت را به آنها ياد مىدهد .
لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ
چون خداى تعالى خواست اهل ريبه و شهوت را كه متعرّض زنان در راهها مىشدند تهديد نمايد منافقين و فتنه انگيزها را نيز به آنها منضمّ نمود و فرمود : اگر منافقان و آنانى كه در دلهايشان مرض است در مدينه ، از كردارشان باز نايستند .
لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لا يُجاوِرُونَكَ فِيها إِلَّا قَلِيلًا
البتّه تو را بر آنان بر گماريم كه زمان اندك يا مجاورت و همسايگى اندك ، با آنان مدارا كنى ! لفظ « قليل » از فاعل استثنا شده است
مَلْعُونِينَ
حال از فاعل
لا يُجاوِرُونَكَ
است
أَيْنَما ثُقِفُوا
حال ديگرى از فاعل
لا يُجاوِرُونَكَ
يا از مرفوع
مَلْعُونِينَ
است .
أُخِذُوا وَ قُتِّلُوا تَقْتِيلًا
اگر از كار بد خويش برنگردند و باز
هامش
( 1 ) . تفسير قمى ج 2 ، ص 197 .