است .
وَ إِثْماً مُبِيناً
نزول اين آيه در مورد ايذاى على عليه السّلام و فاطمه عليهما السّلام منافات با عموميّت و شمول آن نسبت به جميع مؤمنين و مؤمنات ندارد .
صاحب تفسير بيضاوى درباره اين آيه گفته است : « 1 » اين آيه درباره منافقين نازل شده كه على عليه السّلام را اذيّت مىكردند و سرّ مطلب اين است كه مؤمن از جهت ايمانش جز ولىّ امرش نيست ، ايذاى او از جهت ايمانش جز ايذاى ولىّ امر او نيست ، ايذاى ولىّ امر او مقرون به ايذاى محمّد صلى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام است ، آن ايذاى خداى تعالى است .
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ
ادب ديگرى براى زنان نبىّ صلى اللّه عليه و آله و ساير امّت است .
قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ
همسران رسول خدا و همسران مؤمنين صورتها و ساير مواضع زينت خود را با چادر نمىپوشانيدند پس خداى تعالى امر به پوشانيدن صورتها و سينهها كرد ، تا بدينوسيله از ساير زنان جدا شوند و تميز پيدا كنند و جلباب زنان لباس گشادى است كه روى همه لباسها و قبل از چادر مىپوشند و ممكن است همين چادر مقصود باشد .
ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ
و اين كمترين چيزى است كه مىتواند آنها را از كنيزان و ساير زنان جدا سازد .
هامش
( 1 ) . تفسير بيضاوى : ج 2 ، ص 252 .