مسأله 249 - هر گاه به اعتقاد آن كه به قدر پنج ركعت باقى است ، اوّل نماز ظهر را كرد ، بعد معلوم شد كه وقت باقى نبوده ، باطل است نمازش ، هر دو را قضاء [ 1 ] كند ، اما فورا واجب نيست ، اگر چه احوط است .
مسأله 250 - هر گاه اعتقاد داشت كه وقت به قدر نماز دويّم است
و نماز كرد ، بعد معلوم شد كه به قدر نماز اوّل هم بوده ، نماز ظهر را در آن وقت بكند به قصد قربت ، نه متعرّض ادا شود و نه قضاء بنا بر احوط .
مسأله 251 - سنّت است از براى حائض كه در وقت نماز با وضو
در موضع پاكى يا مكان نمازش بنشيند و مشغول شود به تسبيح و تهليل و حمد خداوند و صلوات و تسبيحات اربع و تلاوت قرآن اگر چه در غير اين وقت كراهت دارد ، يعنى ثواب تلاوت كمتر مىباشد .
مسأله 252 - مكروه است از براى حائض خضاب كردن
و قرآن همراه داشتن .
هامش
[ 1 ] - ( يزدى ) على الاحوط .