جهت هر زيادتى احتياطا به جا آورد .
مسأله 411 - جورابى كه ساق پا را نپوشاند
- چه مرد و چه زن - نماز به آن نكند على الاحوط [ 1 ] ، اگر چه چيز ديگرى به آن به پوشاند و همچنين غير جوراب هم همين حكم دارد .
مسأله 412 - نماز مستحبى هر گاه طمأنينه و شرايطش را
از روى مسامحه يا عمدا به جا نياورى ، باطل است .
مسأله 413 - هر گاه ببينى كه شخص طمأنينه و شرايط نماز را درست به جا نمىآورد
اگر جاهل است واجب است او را ارشاد كنى و اگر عالم است بايد او را امر به معروف كنى با شرايط .
مسأله 414 - وطن فعلى ، زياده از دو وطن مشكل است .
مسأله 415 - هر گاه هجرت كند شخص از وطن و ديگر قصد شش ماه ماندن در آنجا نداشته باشد
و ملكى داشته باشد ، در عود به آنجا احتياطا [ 2 ] نمازش را جمع كند ، مگر آن كه قصد اقامه كند .
مسأله 416 - نماز غفيله بعد از نماز مغرب ، به قصد دو ركعت نافلهء مغرب [ 3 ] مىتوان كرد .
مسأله 417 - هر گاه شخصى نماز كرد به قصد ادا بعد معلوم شد كه قضاء بوده ، صحيح است ، احوط [ 4 ] اين است كه دو دفعه به نيّت قضاء آن را به عمل آورد و همچنين است عكس .
مسأله 418 - هر گاه مقام تقيّه باشد و شخص مىتواند مثلا بر بوريا سجده كند
با
هامش
[ 1 ] - ( خراسانى ) مراعات اين احتياط لازم نيست . ( يزدى ) اقوى جواز است .
[ 2 ] ( يزدى ) و اقوى كفايت قصر است .
[ 3 ] ( ميرزا ) و احوط قصد خصوصيّت غفيله نكردن است بلكه به جا آورد به رجاء اين كه غفيله شايد به همين ادا شود . ( يزدى ) به قصد خود غفيله هم مىتوان كرد .
[ 4 ] ( شيرازى ) اگر قصد خصوصيّت نمود ترك احتياط ننمايد .