وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 18 ) إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ ( 19 ) وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ وَ أَنَّ اللَّهَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ ( 20 )
ترجمه :
( 24 / 20 - 11 )
كسانى كه تهمت ناپاكى را در ميان آوردند ، جماعتى از شما هستند ؛ آن را شرّى به زبان خويش مپنداريد ، بلكه [ در نهايت ] خيرى براى شماست ؛ بر عهدهى هر يك از آنان سهمى از گناه است كه مرتكب شده ، كسى از آنان كه عمدهى آن را دامن زد ، عذابى سهمگين دارد .
چرا چون آن را شنيديد ، مردان و زنان مؤمن در حقّ خويش گمان نيك نبردند و نگفتند كه اين تهمت آشكارى است .
چرا بر آن چهار گواه نياوردند ؛ پس چون گواهان را نياوردند ، اينان نزد خداوند دروغگو هستند .
و اگر در دنيا و آخرت بخشايش و رحمت الهى بر شما نبود در آنچه گفتوگو مىكرديد به شما عذابى سهمگين مىرسيد .
آنگاه كه از زبان همديگر فرا مىگرفتيدش و دهان به دهان چيزى را كه به آن علم نداشتيد ، مىگفتيد و آن را آسان [ و ساده ] مىپنداشتيد ، حال آن كه آن نزد خداوند سترگ است .
و چرا چون آن را شنيديد نگفتيد كه ما را نرسد كه دراينباره سخن گوييم ، پاكا كه تويى ، اين بهتانى بزرگ است .
خداوند اندرزتان مىدهد كه اگر مؤمن هستيد ، هرگز مانند آن را تكرار مكنيد .
و خداوند آياتش را براى شما روشن مىگرداند و خداوند داناى فرزانه است .
كسانى كه خوش دارند كه بدنامى در حق مؤمنان شايع گردد ، در