از امام صادق عليه السّلام در جواب كسى كه از اين آيه سؤال كرده آمده است : او كسى است كه به زنش نسبت زنا مىدهد ، پس هرگاه نسبت زنا دهد سپس اقرار كند كه به دروغ نسبت داده است به او حدّ زده مىشود ، زنش به سوى او بازگردانده مىشود ، اگر از آن عمل زنا امتناع كرد و اقرار به دروغ نكرد بايد چهار مرتبه خدا را شاهد بگيرى كه او از راستگويان است ، در مرتبهى پنجم خودش را لعن كند اگر از دروغگويان باشد و اگر زن بخواهد عذاب را كه همان سنگسارى است از خودش دفع كند بايد چهار مرتبه خدا را شاهد بگيرد كه آن مرد از دروغگويان است ، مرتبهى پنجم غضب خدا بر آن زن باشد اگر مرد نسبتدهنده از راستگويان باشد .
پس اگر زن چنين نكند سنگسار مىشود ، اگر چنين كند حدّ را از خودش دفع مىكند ، ديگر تا روز قيامت اين زن براى آن مرد حلال نمىشود .
گفته شد : چگونه است اگر بين آن دو جدايى افكنده شود ، آن زن داراى فرزندى باشد كه مرده باشد ؟
فرمود : مادرش از آن فرزند ارث مىبرد ، اگر مادرش بميرد دايىهايش ارث مىبرند ، هر كس بگويد او زنازاده است حدّ زده مىشود .
گفته شد : آيا فرزند به پدر داده مىشود اگر اقرار به فرزند
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 281
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٢٨١