تفسير
قُلْ
بعد از دلدارى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه تكذيب قوم او را استمرار تاريخى دانسته و مسئله كليه انبيا نشان داده يادآور شده است كه تكذيبكنندگان مؤاخذه مىشوند ، عجلهكنندگان به عذاب مهلت داده مىشوند ، و ليكن در دنيا و آخرت مؤاخذه مىشوند . . .
رسول خدا امر كرد كه دعوت خويش را علنى سازد و قومش را نداد دهد و به سوى خدا فرا خواند و از تكذيب آنان انديشه به دل راه ندهد ؛ پس فرمود چنين بگو :
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما أَنَا لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ
اى مردم من بر شما انذاركنندهى هستم روشن و آشكار ، يعنى حجّت و راستى انذار من ظاهر است ، يا ظاهركنندهى صدق و انذار من است ( مواظب باشيد بلاى آن قوم تكذيبكنندهى انبيا ، بر شما نيايد ! ) .
فَالَّذِينَ آمَنُوا
امّا آنان كه با ايمان ( بيعت ) عامّ نبوى ايمان آوردند ، اين جمله از جانب رسول صلّى اللّه عليه و آله يا از جانب خدا عطف بر قول رسول صلّى اللّه عليه و آله است و ظاهر قول خدا :
وَ الَّذِينَ سَعَوْا فِي آياتِنا
نيز همين معناست .
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و اعمال صالح انجام دادند ،