تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 163

مساهمون:

ص١٦٣
بر هيچ چيز از قبيل سخن گفتن و ساير افعال توانايى ندارد همانند كسى كه همه‌ى حواس و قواى محركه‌اش معطل و بيكار شده باشد .
وَ هُوَ كَلٌّ عَلى مَوْلاهُ أَيْنَما يُوَجِّهْهُ لا يَأْتِ بِخَيْرٍ هَلْ يَسْتَوِي هُوَ وَ مَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ
او سنگين است و سنگينىاش بر مولايش مىباشد ، هر كجا كه فرستاده مىشود خيرى به بار نمىآورد ، آيا او و كسى كه به عدل و داد فرمان دهد مساويند ؟ ! آيا چنين شخص ضعيفى برابر است با آن كه در همه‌ى احوال ، گفتارها و كردارها به عدل و داد متّصف است ، عدل را با جميع مواردش مىشناسد و ديگران را امر بر آن مىنمايد . چه امركننده‌ى بر عدل لازمه‌اش متّصف بودن بر آن و شناختن جميع مواردش مىباشد كه جهت اشاره بر اين مهم در ادامه‌ى آيه فرمود :
وَ هُوَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
و او در راه ميانه بين طرف افراط و تفريط است در جميع آنچه كه ذكر شد .
وَ لِلَّهِ غَيْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
و از آن خداست آنچه كه از آسمانها و زمين پوشيده مانده است يا از جهت و سوى آن دو كه از بندگان پنهان شده است . و يا آنچه كه از دگرگونىهاى آن دو به صورت مخفى و پنهانى از بندگان است همان طورى كه ملازمه‌ى پنهان بودن صاحبان خير و شرّست . پس شما نمىدانيد كه كدام يك از بندگان ، آن كه بر حسب سرشت