تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩
يَتَوارى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ
از مردم فرار مىكند از بدى آنچه خبر داده شده است و با خود مىگويد كه :
أَ يُمْسِكُهُ عَلى هُونٍ
آيا دختر را با خوارى و ذلّت نگه دارد ؟ !
أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرابِ
يا او را زنده به گور كند تا از ذلّت و خوارى خلاصى يابد .
أَلا ساءَ ما يَحْكُمُونَ
چه بد حكم مىكنند ؟ ! كه در روزى خدا سهم بر ديگرى قرار مىدهند و دختران را براى خدا قرار داده و ملايكه را مؤنّث به حساب مىآورند و پسران را براى خودشان !
لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِ
وَ لِلَّهِ الْمَثَلُ الْأَعْلى
اگر با اين مثل زدن و دختر فرشتگان مىخواهند حال ملايكه را بيان كنند و بگويند كه فرشتگان در نهايت نزديكى به خدا بوده و خداوند آن‌ها را بزرگ مىشمارد نه اين كه منظور آنان توالد حقيقى باشد كه در اين صورت چرا چنين مثل بدى مىزنند ؟ ! در حالى كه براى خداست مثل برتر و مىبايست مثل اعلى بزنند و از مثل بد بپرهيزند و يا مثل بد را براى خودشان بردارند . يا مقصود اين است كه براى خدا مثلهاى بالاتر و بهترى وجود دارد كه مناسب است . پس بايد مثلهايى را به ياد بياورند كه مناسب علوّ شأن الهى باشد و دلالت بر منزّه بودن از توالد بنمايد .
وَ هُوَ الْعَزِيزُ
او غالب است به نحوى كه حتّى شبه احتياج هم
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 139 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى