عليهما السلام حديث مىكند كه فرمود من آن شب كه پدرم در صبحگاهش كشته
شد با وى بودم با أصحاب خود فرمود شب فراز آمده در ستر ظلمت راه خود گيريد
كه اين گروه را جز با من كارى نيست واز بيعت من شما به حليد گفتند نه بخداى
هرگز چنين نخواهد شد ، فرمود همانا شما فردا كشته شويد يكسره ، وهيج كس
از شما را رهائى نيست ( قالوا الحمد لله الذي شرفنا بالقتل معك ) گفتند منت
خداى را كه ما را بشهادت در ركاب تو شرف ارزانى داشت ( فقال عليه السلام [ لهم -
المصدر ] ارفعوا رؤسكم وانظروا فجلعوا ينظرون إلى مواضعهم ومنازلهم في
الجنة وهو يقول لهم هذا منزلك يا فلان فكان الرجل يستقبل الرماح والسيوف بصدره
ووجهه ليصل إلى منزله من الجنة ( 1 ) .
د - هم قطب راوندى - رضي الله عنه - در ( خرايج ) سند به باقر علوم
النبيين مىرساند كه حسين عليه السلام قبل از اينكه مقتول شود گفت كه پيغمبر مرا فرمود
اى پسرك من زودا كه تو رانده شوى بجانب عراق وأو زمينى است كه تلاقى كرده
اند در أو پيغمبران واوصياى پيغمبران ، وآن زمينى است كه يعمورا ناميده شود
وهمانا تو در أو شهيد شوى وشهيد شوند با تو جماعتى از أصحاب تو كه ألم
مساس آهن را نيابند - كنايت از آنكه كثرت اشتياق وشدت توقان بعالم قدس
ايشان را از توجه به درك صدمه تيغ وسنان وزحمت دشنه وپيكان مشغول كرده
- آنگاه اين ايت مبارك تلاوت فرمود ( يا نار كوني بردا وسلاما على إبراهيم )
[ 69 الأنبياء 21 ] وبا حسين فرمود حرب برد وسلام شود بر تو وبر ايشان آنگاه سيد
الشهداء فرمود پس خورسند ومستبشر باشيد ، چه بخداى اگر ما را بكشند همانا ما
بر پيغمبر خود وارد شويم ( 2 ) .
هامش
( 1 ) بحار الأنوار : 44 / 298 .
( 2 ) بحار الأنوار : 45 / 80 رقم 6 .