كأنما مسحت يوما بها فبدت * بيضاء لامعة كف ابن عمران
فمن يشاهد بها الاسرار كان على * ملك الحقايق أعلى من سليمان
فارغب إليها ولا تطلب لها بدلا * في سلسبيل ولا في روض رضوان
فذاك ماء وكالصداء ليس وذا * مرعى ولكنه لا مثل سعدان ( 1 ) .
بالجملة اشاره شده به اين دو خاصه در دعاى شريف سوم شعبان كه در
( مصباح كبير ) و ( اقبال سيد ) ودر ( بحار ) از آن دو نقل شده كه توقيع وقيع از
حضرت عسگرى عليه السلام به وكيل ناحية مقدسه قاسم بن العلاء صادر شد كه
روز سوم شعبان مولد حسين عليه السلام است ، پس روزه بگير ، واين دعا
بخوان ، واز آن جمله است در وصف سيد الشهداء " المعوض عنه قتله ان الأئمة
من نسله والشفاء في تربته . . . " إلى آخر الدعاء ( 2 ) وما اگر چه در ذكر
احكام تربت خارج از طريقه اختصار شديم ولى اگر ملاحظه قدر اين تربت مقدسه
بكنى وشرف أو را در نزد خدا بدانى ، وملتفت شوى كه چگونه أو را عزيز
ومحترم داشت وآدمي را از أول ولادت تا بعد از وفات محتاج به أو گردانيد
خواهى دانست كه مختصرتر از اين شايستگى به هيچ وجه نداشت .
امر سوم اختصاص استجابت دعا است بقبه مباركه وحوالي قبر مقدس آن
جناب چنانچه در اخبار متواترة از عترت طاهره مأثور است ، وما يكى دو خبر
در اين باب ياد مىكنيم از آن جمله :
شيخ بزرگوار ابن قولويه رضي الله عنه وارضاه در ( مزار ) خود سند به
أبو هاشم جعفري مىرساند كه حضرت هادي كس به من فرستاد در بيمارى خود ،
وبه محمد بن حمزه ، وأو سبقت گرفت بر من وخبر داد مرا كه همواره مىفرمود :
هامش
( 1 ) بعضي اين اشعار در ديوان مؤلف ص 344 ذكر شده .
( 2 ) مصباح الطوسي 574 ، الاقبال 185 ، بحار الأنوار : 101 / 347 .