اين تمحل نمى كند چه فرموده : اگر بتوانى زيارة أو را هر روز از عمرت به اين
زيارة بكن چنانچه سابقا اشاره رمزى به اين فرق شد .
واما در ذيل خبر صفوان فرموده هرگاه تو را حاجتي رسد بخوان اين
زيارة را به هر جا كه باشى ، ودعا كن به اين دعا وسؤال كن از خداى حاجت
خود را كه برآورده شود .
واين هر دو فقره نصند در عموم ، بلكه ثاني أقوى است ، چه در أول لفظ
" يوم " دارد كه به ظاهر مخصوص به روز است ، واثبات اراده مطلق وقت محتاج
به تجشم كلفت استدلال واستشهاد است ، واين اگر چه به حمد الله سهل است ،
ولى در خبر صفوان است " إذا حدث لك حاجة " .
واين اطلاق شرط يا شرطيت بنابر اختلاف مقرر در أصول شامل جميع
أوقات است ، واز اينجا اشكالى متولد مىشود كه در فقره زيارة شريفه در دو جا
ذكر شده كه " هذا يوم " ( 1 ) وظاهر أو اشاره به يوم حاضر است ، واين در غير
روز عاشوراء صحيح نيست ، واز اين جهت در ( زاد المعاد ) و ( تحفة الزائر )
مروج مجلسي مذكور است كه از اين ترخيص استفاده مىشود كه جايز است كه
اين لفظ را تبديل كند وبجاى أو " يوم قتل الحسين " بگويند .
اين مطلب از چند وجه محل نظر است :
أول : اينكه بسيار بعيد مىنمايد كه اين لفظ بايد بدل شود ، ودر اين اخبار
مكرره كه در فضل أو روايت شده ابدا اشعارى وايمائى به اين تغيير نشده باشد
واحتمال اينكه نفس ترخيص كافى است در جواز تبديل محل منع است ، چنانچه
ظاهر مىشود ، وأرباب نظر البتة مىدانند كه اين از قبيل " إسماعيل يشهد أن
لا إله الا الله " نيست ، چه در آنجا بر خصوصيت آن عمل وفضل أو دليلي
هامش
( 1 ) اللهم ان هذا يوم تبركت به بنو أمية . . . وهذا يوم فرحت به آل زياد .