بديهي است كه زاد روز ويا سال مرگ شخصيتهاى بزرگ از نظر تحليل
شخصيت ايشان چندان مهم به نظر نمى رسد ، آنچه از زندگانى افراد برجسته
واستثنائي براي نسلهاى بعد اهميت دارد اينستكه بدانند آنان كه بوده ، چگونه
زيستند ، چه كرده اند ، وچه اثرى در محيط اجتماعي خود وپس از آن نهادند .
دوران كودكى ايشان
حضرت فاطمه ( عليها السلام ) در آغوش پر مهر مادرش حضرت خديجة ( عليها السلام )
پرورش يافت ، واز شير پاك أو كه از منبع شرافت ونجابت وبرد بارى
وفداكارى سرچشمه مى گرفت تغذيه شد .
دوران شير خوارگى وأيام كودكى آن حضرت در محيط بسيار خطرناك
وأوضاع بحراني صدر اسلام گذشت ، مدتي از أيام كودكى ايشان در شعب
أبو طالب سپرى شد ، در حدود سه سال طول كشيد كه آن حضرت به غير از
زندان سوزان شعب چيزى نديد .
پس از آنكه پيامبر وبني هاشم از تنگناى شعب نجات يافته وبه خانه
وزندگى خود مراجعت نمودند ، مناظر زندگى جديد ونعمت آزادى براي
ايشان تازگى داشت وشادمان ومسرور بود ، اما افسوس كه روزگار شادمانى آن
حضرت دوامى نداشت ، چرا كه مادر مهربانش خديجة را از دست داد ، واين
حادثه روح حساس ايشان را افسرده نمود .
اما هر چه محروميت آن حضرت بيشتر مى شد اظهار محبت پيامبر
نسبت به ايشان فزونى مى گرفت ، ودر روايات وارد شده كه رسول خدا تا
صورت آن حضرت را نمى بوسيد به خواب نمى رفت .
صحيفة الزهراء ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 16
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص١٦