اى آنكه شيرينى همدمى با خود را به عاشقانش چشانيد ، در نتيجة
در پيشگاهش تملق كنان ايستادند ، واى آنكه جامه هاي هيبتش را بر
اوليائش پوشانيد ، در نتيجة آمرزش جويانه در پيشاپيش ايستادند ، توئى
ياد كننده قبل از يادكنندگان ، وتوئى شروع به احسان كننده قبل از توجه
عابدان ، وتوئى جود وبخشش كننده قبل از خواستن خواستاران ، وتوئى
بسيار بخشنده ، آنگاه به آنچه بخشيده اى از ما وأم طلب مى كنى .
بارالها ! مرا از در رحمتت فراخوان تا به تو دست يابم ، وبا جاذبه
محبتت مرا بسوى خود بكشان تا دلم را تماما مهياى حضور تو كنم ، خدايا
اميدم از تو قطع نمى گردد اگر چه نافرمانيت را بكنم ، هم چنان كه ترسم از
من مفارقت نمى كند اگر چه اطاعتت را بنمايم ، جهانيان مرا بسوى تو
كشانده اند ، وعلمم به كرمت مرا نزد تو وارد ساخته است ، معبودا چگونه
نا اميد گردم در حالي كه تو آرزويم هستى ، يا چگونه سبك شمرده شوم در
حالي كه توكلم بر توست ، خدايا چگونه دعوى عزت كنم در حالي كه
وجودم به خاك ذلت سرشته است ، يا چگونه احساس عزت بكنم در
حالي كه انتساب هستى أم به توست .
معبودا چگونه احساس فقر نكنم در حالي كه در وادى فقر سكنايم
داده اى ، يا چگونه احساس فقر كنم در حالي كه تو با كرامت خود
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 221
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٢١