بي نيازى أم بخشيده اى ، وتو كسى هستى كه معبودى جز تو نيست ، خود را
به هر چيز شناسانده اى ، از اينرو چيزى نيست كه تو را نشناسد ، وتو كسى
هستى كه در هر چيز خود را به من شناساندى ، از اينرو تو را آشكارا در هر
چيز ديدم ، وتوئى كه براي هر چيز نمايانى .
اى آنكه به مهربانى خود پايدار گرديد ، در نتيجة عرش در ذاتش
پنهان گرديد ، آثار را با آثار نابود ساخته ، ونامحرمان را با احاطه كننده هاي
مدارهاى أنوار محو نمودى ، اى آنكه در سراپرده هاي عرش نوراني
خويش آنچنان پيچيده اى كه چشمها از ديدنت عاجزند .
اى آنكه با كمال زيبائى ونورانيت آنچنان تجلى كرده اى كه عظمتت
بر تمامى ما سايه افكنده است ، چگونه مى توان گفت كه پوشيده اى در
حالي كه اين گونه آشكارى ، يا چگونه مى توان گفت كه غائبى ، در حالي كه
اين گونه مراقب وحاضري ، تو بر هر كار قادرى وستايش تنها تو را سزاست .
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 223
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٢٣