توئى آنكه پشتيبانى كردى ، توئى آنكه كمك نمودى ، توئى آنكه دستگيرى
كردى ، توئى آنكه يارى نمودى ، توئى آنكه شفا دادى ، توئى آنكه سلامتي
عنايت كردى ، توئى آنكه گرامى داشتى ، خجسته وبرتر گرديدى ، پس
سپاس جاودانه از آن توست ، وشكر همواره تو را سزاست .
پس معبودا ! من اعتراف كننده به گناهم هستم پس آنها را ببخشاى ،
منم آنكه بد كردم ، منم آنكه خطا كردم ، منم آنكه همت به بدى كردم ، منم
آنكه ناداني نمودم ، منم آنكه غفلت كردم ، منم آنكه سهو وخطا كردم ، منم
آنكه به غير تو اعتماد كردم ، منم آنكه دانسته بد كردم ، منم آنكه قول دادم ،
منم آنكه بد قولي كردم ، منم آنكه پيمان شكنى نمودم ، منم آنكه اقرار
كردم .
پروردگارا ! به نعمتت بر من ونزدم اعتراف كرده واز گناهانم رجوع
مى كنم ، آنها را بيامرز ، اى آنكه گناهان بندگانش به أو زيان نرسانده وأو از
طاعتشان بي نياز است وهر كدام كه عمل صالح انجام دهند را با رحمت
وياريش موفق مى گرداند ، بارالها ومعبودا حمد شايسته توست .
بارالها ! امرم فرمودى نافرمانيت كردم ، ونهى كردى مرتكب گرديدم ،
از اينرو به گونه اى گرديده أم كه نه بي گناهم تا عذر بخواهم ونه قدرت دارم
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 193
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص١٩٣