اى آنكه در حال بيمارى أو را خواندم ومرا شفا داد ، وبدون لباس
بودم مرا پوشاند ، وگرسنه بودم مرا سير كرد ، وتشنه بودم سيرابم نمود ، در
حالي كه خوار بودم عزيزم گرداند ، ونادان بودم مرا شناساند ، وتنها بودم
زيادم گردانيد ، وغريب بودم مرا باز گرداند ، ونادار بودم بي نيازم كرد ، از أو
يارى خواستم ياريم نمود ، وبي نياز بودم از من سلب نكرد ، سكوت كردم
خود بدون سؤال عطا فرمود .
پس سپاس وشكر سزاوار توست ، اى آنكه لغزشم را ناديده گرفت ،
وغم زدگيم را بر طرف كرد ، ودعوتم را پاسخ داد ، وعيبم را پوشاند ،
وگناهانم را بخشيد ، وحاجتم را عنايت كرد ، وبر دشمنم پيروزم گرداند ،
واگر نعمتهايت ومنتها وبخشندگيهاى ارزشمندت را بشمارم توان شمارش
آنها را ندارم .
مولايم ! توئى آنكه منت نهادى ، توئى آنكه نعمت دادى ، توئى آنكه
نيكى كردى ، توئى آنكه زيبا نمودى ، توئى آنكه تفضل كردى ، توئى آنكه
كامل كردى ، توئى آنكه روزى دادى ، توئى آنكه موفق نمودى ، توئى آنكه
عطا كردى ، توئى آنكه بي نياز نمودى ، توئى آنكه اندوخته بخشيدى ، توئى
آنكه در پناه گرفتى ، توئى آنكه كفايت كردى ، توئى آنكه راهنمائى نمودى ،
توئى آنكه بازداشتى .
توئى آنكه پرده پوشى نمودى ، توئى آنكه آمرزيدى ، توئى آنكه
ناديده گرفتى ، توئى آنكه تمكين دادى ، توئى آنكه عزت دادى ،
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 191
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص١٩١