[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 30 ]
وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قالُوا أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ قالَ إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ ( 30 )
تحقيق مادهء ملك و اقسام ملائكة
ترجمه :
( به ياد آور ) هنگامى كه پروردگارت به فرشتگان گفت : من مىخواهم در زمين جانشينى بيافرينم .
گفتند : آيا كسى را جانشين قرار مىدهى كه در آن فساد كند و خونها بريزد ؟ حال آنكه ما ، تو را به پاكى مىستائيم و تقديس مىگوئيم .
گفت من چيزهائى مىدانم كه شما نمىدانيد .
تفسير :
«
وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ
» به ياد آر اى پيغمبر . هنگامى كه پروردگارت به فرشتگان گفت : . . . تا بدانى كه آنچه آفريده شده است براى انسان و به خاطر اوست ، يا به ياد آنها بياور . آفرينش انسان را تا بدانند كه داستان آفرينش آدم و سجدهء فرشتگان بر او دليل آن است كه همهء آفرينش به خاطر آدم است .
ملائكه ، جمع ملك است به اعتبار اصلش چه اصل آن « مألك » از ( الوكه ) به ضم همزه به معنى ؛ رسالت گرفته شده سپس قلب گرديده است . و جاى عين الفعل و فاء الفعل با همديگر عوض شده و ملأك بر وزن مفعل به تقديم عين شده كه بعد از حذف همزه ( بر وزن معل ) شده