[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 29 ]
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 29 )
تحقيق در آفرينش كليّهء چيزها ، حتى زهرها و موجودات زهر دار ، در جهت سود انسان
ترجمه :
اوست كه آفريد براى شما آنچه را در زمين است . پس به آسمان پرداخت و آنها را هفت آسمان مقرّر ساخت و او به همه چيز آگاه است .
تفسير :
«
هُوَ الَّذِي خَلَقَ
» اين جمله حال از ما قبلش است . و يا جملهء مستأنفه است : ازاينرو ، ادات وصل ، بين اين جمله و ما قبلش نيامده است ، تا مشعر به بسيارى نعمتها و شايستگى شمارش آنها مانند معدودات فراوان باشد .
« لكم » يعنى : براى ايجاد و آفرينش شما ، خداوند آنچه در آسمان و زمين است . آفريد چه آنچه در زمين است مقدّمهء خلق انسان بلكه همهء ما سوى اللّه ، مقدّمهء آفرينش انسان مىباشد . زيرا چنانچه در محلّ خود محقّق شده انسان آخر انواع است ، و آخر فعل هميشه برتر و شريفتر است ، زيرا آخر فعل غايت آن فعل است ، پس انسان غايت غايات ، و نهايت نهايات همهء موجودات است بلكه مىگوئيم : چون غرضى كه زايد بر ذات حق تعالى باشد از فعلش منتفى است و گرنه لازم مىآيد كه خدا ، استكمال پيدا كند كه محال است . چنان كه : در جاى خود مقرّر گشته پس