مردم از حيوانى و آدم شدم * پس چه ترسم كى ز مردن كم شدم
حملهء ديگر بميرم از بشر * تا بر آرم از ملايك بالوپر
وز ملك هم بايدم جستن ز جو * كل شىء هالك الّا وجهه
بار ديگر از ملك پرّان شوم * آنچه اندر وهم نايد آن شوم
پس قول خداى تعالى : «
وَ كُنْتُمْ أَمْواتاً
» اشاره به تمام حالات قبل از حيوانيّت يا قبل از انسانيّت است ، و لذا « فأحياكم » را با « فاء » عطف كرده كه اشاره به حدوث حيات حيوانى يا انسانى است ، و به همين جهت «
ثُمَّ يُمِيتُكُمْ
» را با « ثمّ » عطف كرده و آن اشاره به حدوث موت حيوانى يا بشرى است ، و لذا «
ثُمَّ يُحْيِيكُمْ
» را با « ثمّ » عطف كرده كه اشاره به حدوث حيات برزخى است و روى همين جهت نيز «
ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
» را با « ثمّ » عطف كرده ، كه اشاره به ما بعد برزخ و مقام اعراف مىكند .
ديگر «
ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ
» نفرموده است ؛ زيرا ، همانطور كه ذكر شد حيات در اهل خير و نيكان بعد از اعراف زندگى اندر زندگى است .