[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 3 ]
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ ( 3 )
تحقيق ايمان و مراتب آن ( آيه 2 )
ترجمه :
كسانى كه به غيب ايمان آورده ، نماز را بر پاى مىدارند و آنچه به آنان روزى كردهايم انفاق مىكنند .
[ تفسير ]
«
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ
» ايمان در لغت به معنى تصديق نمودن و اذعان داشتن و امان دادن و اجراء عملى امان است . و نيز به معنى ايمن ساختن از ترس و اطمينان و اعتماد كردن آمده است . امّا در شرع ، به بيعت اسلامى و قبول دعوت ظاهرى اسلام اطلاق مىشود ؛ و نيز بر اجزاء بيعت بعد از توبه و بر حالتى كه به وسيلهء بيعت عمومى حاصل مىشود ؛ اطلاق مىگردد . مانند حالتى كه بيعتكننده به اصول اسلامى اقرار نموده ، فروع را پذيرا مىشود . و نيز به حالتى كه شباهت به حالت ناشى از بيعت اسلامى دارد ، اطلاق مىگردد مانند حالتى كه انسان حالت اقرار و پذيرا شدن داشته باشد . امّا هنوز به بيعت نرسيده باشد و نيز بر اراده بيعت و اشراف بر آن هم اطلاق مىشود . اين معانى عينا همان معانى اسلام است كه در مقابل ايمان حقيقى بوده ، و مقدّمهء آن محسوب مىگردد و بر بيعت خاصّ ايمانى و قبول دعوت باطنى ، و بر بعضى از اجزاء بيعت بعد از توبه ايمان اطلاق مىشود ، و بر حالت حاصله از بيعت خاصّهء ولويّه كه بيعتكننده اقرار به توحيد و رسالت و ولايت دارد ؛ و پذيراى احكام قلبيه ، علاوه بر احكام قالبى مىباشد و نيز بر حالتى كه شبيه حالت مذكور است و داراى اقرار و قبول است در حالى كه چون