بيعت اسلامى و امتثال اوامر و نواهى از شما گرفته وفا كنيد ؛ « لا يلتكم من اعمالكم شيئا » از كردار شما چيزى كم و تباه نمىشود . اين امر دلالت دارد بر اينكه بيعت عامّه ، براى نجات انسان كافى است به شرط اينكه بيعتكننده بر بيعت خود صادق باشد . و نيز دلالت دارد بر اينكه هر كس در زمان رسول خدا به بيعت عامّه بميرد بدون شك آمرزيده مىشود .
اين سخن خدا :
يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلامَكُمْ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ . . .
« 1 » مردم از اينكه مسلمان شدهاند بر تو منّت مىگزارند بگو ، با اسلام آوردنتان به من منّت نگزاريد ؛ بلكه خداوند بر شما منّت مىگزارد كه شما را به ايمان هدايت كرده است . صراحت دارد در اينكه آنچه اسلام ناميده شده است غير از ايمان است . و اينكه اسلام مقدّمهء ايمان است و به وسيلهء آن ، راه ايمان معلوم مىشود و در اخبار به مغايرت بين اسلام و ايمان در موارد بسيارى تصريح شده است و اينكه اسلام قبل از ايمان است ، و ثواب و پاداش بر ايمان تعلّق مىگيرد . و اينكه اسلام جز حفظ خون و جواز ازدواج و صحت توارث فايدهاى ندارد .
ايمان ، به معنى شرعى ، با همهء معانى لغوى آن مناسبت دارد .
منظور از ايمان در اينجا اگر ظرف ( بالغيب ) صلهء ( الذين يؤمنون ) باشد ؛ تصديق يا اذعان است چنان كه از مولاى ما حضرت صادق ( ع ) روايت شده است ، كه مراد از كلمهء غيب در اينجا سه چيز مىباشد .
1 - روز ظهور و قيام حضرت قائم ( عج ) 2 - روز بازگشت ( رجعت )
هامش
( 1 ) حجرات - 17