حضرت فرمود : دشمنان خدا ، دروغ گفتهاند . بلكه قرآن بر يك حرف از نزد خداى يكتا نازل گرديده است .
ممكن است منظور ، اين باشد كه قرآن از نزد خداى يكتاى يگانهء حقيقى بنحو وحدت ظلّى و بساطت جمعى نازل شده است و پس از تنزّل آن به عالم كثرتها كثرت و تفصيل در آن پديد آمد از آن جهت كه متعلق به كثرتهاى متعدّد مختلف گشت ، و تكذيب امام به توهّم فاسد مردم بر مىگردد كه قرآن را به نحو تفصيل و كثرت در الفاظ و قرائاتش صادر شده از مقام وحدت حقيقى مىپنداشتند .
در گذشته اين مطلب را دانستى كه قرآن به حسب الفاظش در دورترين مرتبهء از خدا است و از اين جهت در آخرين مرتبهء وجود خدا قرار دارد .
حاصل كلام اينكه ، ممكن است اختلاف قرائتها و وجوهى كه از نظر لفظ روايت شده است از طرف خود خوانندگان اوّليهء قرآن ( قرّاء ) به عمل آمده باشد و ممكن است اين اختلاف توسعهاى از جانب خداى تعالى باشد كه در حين نزول يا بعد از نزول در حق بندگان ، انجام شده است .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 209
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٢٠٩