تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 95

مساهمون:

ص٩٥
خداوند متوسّل شده ، از آنان اميد نجات در روز رستاخيز دارم . و اينكه شريعت محمّد ( ص ) ناسخ جميع شريعتهاست و آنچه حضرت محمّد ( ص ) آورده است از سنّتها و واجبات و سياستها و عقايد و اخلاق همه بر حقّ و راست مىباشد و به تمام آنها از مفصّل و مجمل ايمان دارم . مرگ و سؤال قبر ، صراط ، ميزان ، بر انگيخته شدن خلائق و نامه‌هاى اعمال ، حساب ، بهشت ، دوزخ و معاد جسمانى و روحانى همه حقّ ، راست و درست است ؛ من به همهء آنها ايمان دارم و بر آنها يقين دارم ، و اين دين من است كه به آن ملتزم شده‌ام و بر آن زنده‌ام و بر آن مىميرم ، و بر آن برانگيخته مىشوم ان‌شاءالله . و شهادت مىدهم بر اينكه قرآنى كه در دست ماست همان كتابى است كه بر محمّد ( ص ) نازل شده است ؛ خواه در آن تحريفى شده يا نشده باشد ، و آن دليل رسالت و خلاصهء آئين او و ريسمان محكمى است كه از جانب خدا كشيده شده ، چه ، آن صورت ولايت تكوينى است كه ريسمان محكم الهى در حقيقت همين است . چنانچه عترت و ولايت آنان ، ريسمانى است كه از سوى مردم به طرف خدا كشيده شده است و آن دو ( قرآن و عترت ) از هم جدا نمىشوند تا در حوض بر او وارد شوند . و اينكه قرآن دليل عترت است ؛ چنان كه فرموده‌اند : قرآن حجّت ما اهل بيت است همچنان‌كه عترت ، روشنگر قرآن است » . پس قرآن ، امام صامت و عترت ، قرآن ناطق است . همچنان‌كه : دوستى عالم اهل بيت ، بزرگداشتن و نگريستن به او ، نشستن در نزديكش ، شنيدن و گوش دادن به گفته و سخنانش و انديشيدن در كردار و احوال و اخلاق او تفكّر در شئون و مراتب او تسليم وى شدن ، تسليم به متشابهات او گشتن ، خانهء دل را از غير خالى كردن ، جهت نزول ملكوت او در قلب - با اين نظر كه او ريسمان خدا