است كه بسوى خلق كشيده شده است - و يا ( لا اقل ) عناد با او نداشتن از بزرگترين عبادتهاست . به همين ترتيب بزرگداشت قرآن و نگريستن به سطور آن و شنيدن كلمات و گوش دادن به آن ، تدبّر در عبارات و تفكّر در اشارات و لطائفش ، تخليهء خانهء دل به منظور تجلّى حقايق آن و پيروى از احكام و تسليم گرديدن به متشابهاتش هرگاه با اين نظر باشد كه قرآن ريسمان كشيده شده از خدا بسوى خلق است ؛ از بزرگترين عبادات محسوب مىگردد . در آيات و اخبار ، شنيدن و گوش دادن به قرآن ، در موقع تلاوت ، و انديشيدن در آيات و استنباط اشارات و لطائف آن و تفكّر در آن ، امر شده است .
چنانچه كسى كه از قرآن اعراض نمايد و آن را دور اندازد و يا پشت سر افكنده . يا آن را تنها با لقلقه زبان بخواند بدون اينكه در آن تفكّر نمايد ، يا آن را حفظ كند و بخواند و عمل به مضمون آن نكند همانند الاغى كه كتاب بارش كرده باشند . . . همهء اين افراد در آيات و اخبار مورد ذمّ و سرزنش قرار گرفتهاند .
پس شايستهترين چيزها جهت خدمت كردن بعد از علما ، اهل بيت ، و سزاوارترين كارها به تفكّر و نظر و تأمّل همان قرآن است .
من از آغاز كسب علوم و اوايل جوانى نسبت به مطالعه و درس و بحث كتابهاى تفسير و اخبار با نشاط بودم و خداى تعالى مرا بدين امر موفّق داشت بعضى اوقات از اشارات كتاب و تلويحات اخبار براى من لطائفى آشكار مىشد كه من آن را در هيچ كتابى نديده و از هيچ كس نشنيده بودم ، پس تصميم گرفتم كه آنها را در اوراقى نوشته ؛ تفسير گونهاى بر قرآن قرار دهم تا اينكه هم براى خود و هم براى برادران ايمانى خود مايهء ياد آورى و جهت خود و همهء غافلان موجب بيدارى و آگاهى باشد و اميدوار به خدايم تا آن را ذخيرهء روز جزا و مايهء ذكر خيرم
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 96
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٩٦